Bardia National Park – Nepal

Het Bardia National Park is minder gekend en minder populair dan Chitwan National Park. Vooral zijn afgelegen ligging is voor veel reizigers een belangrijk argument om Bardia National Park links te laten liggen. Het park strekt zich uit over bijna 1000km² in het Westen van Nepal langs de oevers van de Karnali rivier en maakt deel uit van de Terai, het Nepalese laagland.

Net als in Chitwan vind je er een ongekende fauna en flora: neushoorns, tijgers, talloze vogelsoorten, wilde olifanten en Ganges dolfijnen.

De charme van Bardia National Park schuilt echter vooral in het feit dat er zo weinig toeristen komen. Zelfs in de topmaanden kan je in Bardia nog in alle rust genieten van de natuur, zonder veel andere reizigers in de buurt.

Beste reisperiode voor Bardia National Park

Februari – maart en april-mei zijn goede maanden voor een bezoek aan Bardia National Park. Van oktober tot maart zijn de luchten het helderst en heb je ook kans op zichten op de Himalaya in de verte.

De temperaturen in de Terai zijn het hele jaar door erg aangenaam. Naarmate de zomer dichterbij komt, stijgt het kwik gevoelig en in juli-augustus is 35°C en meer geen uitzondering.

In de zomermaanden kan het fiks regenen en staat de begroeiing zeer hoog. Minder geschikt om dieren te spotten, maar ideaal voor wie houdt van een uitbundige flora.

Verblijven in of nabij Bardia National Park

Er zijn voldoende accommodaties beschikbaar in de buurt van Bardia National Park al zijn het er flink wat minder dan in het toeristische Chitwan en zijn ze over het algemeen iets eenvoudiger.

Wie op zoek is naar exclusieve luxe bevelen wij graag de unieke Tiger Tops Karnali Lodge  aan.

Gezien de toch wel vrij lange reistijd naar Bardia National Park, boeken de meeste reizigers een pakket van minimum 4 nachten. Wij regelen dan je verblijf, toegang tot het park, transport en de verschillende uitstappen in het Nationale Park.  Deze formule bespaart je veel onnodig tijdverlies en is in veel gevallen nog voordeliger ook.

Hoogteziekte: hoe voorkomen?

Hoogteziekte is een item dat vaak ter sprake komt wanneer reizigers ons contacteren in verband met hun reis naar Nepal of Ladakh.
De schrik zit er bij veel reizigers blijkbaar serieus in wanneer zij naar de Himalaya reizen. Toch kan je het risico om symptomen van hoogteziekte te krijgen beperken mits je een aantal voorzorgsmaatregelen in acht neemt.

Wat is hoogteziekte?

Acute hoogteziekte komt voor als je lichaam onvoldoende aangepast is aan de de lage zuurstofdruk op grote hoogte. Iedereen kan ermee geconfronteerd worden van zodra je langere tijd boven de 2000 m verblijft. De kansen stijgen echter gevoelig als je boven de 3500m verblijft.
De gevoeligheid voor acute hoogteziekte is persoonsgebonden en is helemaal niet afhankelijk van je fysieke conditie of van het aantal keren dat je in het verleden reeds op grote hoogte was. Heb je hart- of longproblemen dan loop je wel een groter risico.

De symptomen van acute hoogteziekte (in het Engels AMS genoemd) zijn een algemene lusteloosheid, hoofdpijn, verminderde eetlust, misselijkheid en eventueel braken.

Hoe voorkom je hoogteziekte?

Echt voorkomen kan je hoogteziekte niet. Toch kan je een aantal voorzorgs-maatregelen in acht nemen.

1. Stijg niet te snel: hanteer geen te strak reisschema voor je trekking en sla desnoods een dagje over. De Himalaya loopt niet weg ! Genieten van de schoonheid van de bergen primeert boven afzien.
2. Doe het de eerste dagen boven de 2500m rustig aan. Vlieg je in op bijvoorbeeld Leh (3500m) start dan de eerste dag met complete rust en beperk je de volgende dagen tot lichte activiteiten. Ga zeker niet onmiddelijk van start met stevige wandelingen of een trekking, ook niet als je je goed voelt. De weerslag zou immers enkele dagen later kunnen komen.
3. Vermijd het gebruik van alcohol of vochtafdrijvende dranken (koffie). Drink vooral veel water zodat de vochthuishouding in je lichaam op peil blijft. Een goede truk om dit te controleren is de kleur van je urine: hoe lichter, hoe beter
4. Neem geen slaapmiddelen en vermijd andere geneesmiddelen zoals antibiotica.
5. Overweeg eventueel het gebruik van Diamox maar overleg hierover met je arts of met het Instituut voor Tropische Geneeskunde.
6. ‘Climb high, Sleep Low’ is het motto van veel ervaren trekkers. Het helpt als je bijvoorbeeld overdag enige tijd op grotere hoogte bent (bv bij de oversteek van een bergpas) en ’s avonds dan enkele honderden meters lager slaapt.
7. Verdwijnen de symptomen niet, daal dan af naar lagere hoogtes.
8. Praat over de symptomen met je lokale gidsen (als je die hebt). Als je met een goede gids reist, weet deze hoe te handelen en weet deze hoe hij de route kan aanpassen.

Bovenal, hang de held niet uit. Acute hoogteziekte verdwijnt bij de meeste mensen na enkele dagen. Sommigen hebben er zelfs geen last van en vragen zich achteraf af waarvoor de hele commotie nodig was. Bij een kleine minderheid echter die geen acht neemt op de waarschuwingen kan acute hoogteziekte evolueren naar long- of hersenoedeem, wat fatale gevolgen kan hebben.